Leture bìblica për Duminica ël 19 d'Avril 2020 - Sconda duminica 'd Pasca

Duminica ël 19 d'Avril 2020 - Sconda duminica 'd Pasca  

Leture bìbliche: At 2:14-32; 1 Pero 1:3-9; Gioann 20:19-31; Salm 16

Orassion: Nosgnor, tut-potent e etern, che ant ël misteri dla Pasca it l'has ëstabilì la Neuva Aleansa d'arconciliassion: Acòrda che tuti coj ch'a son ëstàit argenerà ant la comunion del còrp dël Crist a peudo manifesté ant soa vita 'd lor lòn ch'a professo për soa fede; për Gesù Crist, nòst Signor, ch'a viv e ch'a regna con Ti e con lë Spirit Sant, un sol Dé pr' ij sécoj dij sécoj. Amen.

 I. 

Sensa Nosgnor, nòstra esistensa a l'é quajcòsa ch'a dà d'angossa. A-i son coj ch'a diso: I soma rivà an cost mond pr' asar e destinà a dësparì tanme na gòla, nòstra vita a l'è fràgil, sensa 'd sicurësse a la mersì dle circostanse ch'a la buto a l'arzig. A l'é nen parèj për coj che, coma David, a treuvo an Nosgnor la sorgiss dariera ëd sò esse e benesse, soa sicurëssa, serenità e gòj, ma 'dcò dla sapienza për vive con ëd sens. Fin-a la mòrt a-j sbaruva pì nen, përchè a san che sò destin ëd lor a sarà pa ël gnente. As arlegro ant la Paròla 'd Nosgnor e a serco la companìa ch'a dà confòrt ëd coj ch'a l'han la midéma fede. As arfudo dë sté a scoté coj che, an esto mond, a chërdo a gnente o ant ij sò idoj mut. A l'é la fede dël Crist, ch'a l'é nunsià 'd manera profètica ant cost Psalm, cola ch'a-j përmèt d'afronté fin-a la pes ëd le circostanse con fòrsa e fiducia.

Nosgnor! Guern-me: i son ëvnù da ti për trovè d’arpar. I diso a Nosgnor: It ses Ti mè Dé! A-i é gnun coma ti ch’am fasa autërtant content. Ai sant ch’a-i’é an sla tèra, gent fòrta, a va tut mè rispet e d’afet. Tutun, ch’as multiplico ij sagrin ëd tuti coj ch’a-j van dapress a ‘d dio fàuss. I veuj nen fé part dij sò sacrifissi sagnos, e gnanca i veuj përnunsié ‘l nòm dij sò dio. Nosgnor! Mia ardità it ses mach ti, It ses ti mia benedission. Ti ‘t guernes tut lòn ch’a l’é ‘l mè. La part dl’ardità ch’a l’é tocame a l’é delissiosa. Che maravijosa ardità! Ch’a sia benedì Nosgnor ch’am fà da guida: chiel am dà d’istrussion fin-a ‘d neuit. I sai che Nosgnor a l'é sèmper ansem a mi. I tërmolerai mai da la tëmma përchè chiel am ëstà sèmper dacant. Gnun-a surprèisa che mè cheur a sia sèmper pien ed gòj: im n’arlegro sèmper: mè còrp a arpòsa sèmper pacifich. Ti’t m’abandonras mai an mes ai mòrt, It lasseras mai che col ch’at t’é fedel as corumpa ant la tomba.Ti’t ëm mostreras ‘l senté dla vita an acordandme la gòj ëd toa presensa e ‘l piasì ‘d vive ansema a ti për sèmper.

 II. 

Con la fòrsa e la conossensa che mach a peul dene lë Spirit Sant ëd Nosgnor, and ël dì dla Pancòsta l'apòstol Pero a nunsia a la furfa l'arsurression dël Salvator Gesù Crist, "përché ch’a l’era nen possibil ch’a fussa artenù da chila" a dis an parland ëd la mòrt. Pero a dis tut sossì an mensionand le paròle profètiche dël Salm 16. Le paròle 'd Pero a son pa cole d'un fòl o cole d'un ciocaton, ma cole d'un testimoni ch'a dis la vrità. Scotomje com i-j trovoma ant ël lìber dj'At dj'Apòstoj.

Ël Sermon ëd Pero ant ël Dì dla Pancòsta. Antlora Pero, an presentand-se ansema a j’óndes, parland a àuta vos, a l’ha dije: “Vojàutri gent ëd Giudèa e tuti coj ch’i seve a Gerusalem, sté a sente lòn ch’i l’hai da dive, fé 'tension a mìe paròle. Malgré tut lòn ch’i podrìe pensé, sti-sì a son nen cioch, perchè a l’é mach neuv ore dla matin, ma a l’é lòn ch’a l’avia nunsià ël profeta Gioèl: ‘A-i rivrà ant ij dì darié - Nosgnor a dis - ch’i spantierai mè Spìrit an sù tuta la mia gent, e vòstri fieuj e vòstre fije a profetisëran; vòstra gioventura a l’avrà ‘d vision e ij vòsti vej a sugnëran ëd seugn. Ëdcò an sij mè servidor, sia òm che fomne, i spantieraj mè Spìrit, an coj dì là, e lor a profetisëran. E mi i farài ‘d còse maravijose dzora, ant ël cél, e ‘d prodigi an sla tèra giù-sì, ëd sangh e ‘d feu, e ‘n vapor ëd fum. Ël sol a sarà cangià an top, e la lun-a an sangh, ëdnans che col grand e glorios Dì ‘d Nosgnor a ven-a. Antlora tuti coj ch’a 'nvocheran ël nòm ëd Nosgnor a saran salv’. Gent d’Israel, sté a sente ste paròle-sì: Gesù ‘d Nasaret, n’òm ch’a l’ha arseivù antrames a vojàutri na ciàra testimoniansa da Nosgnor për d’euvre poderose, maravije e segn miracolos che chiel a l’ha fàit sot' ai vòsti euj për sò mojen - com i lo seve bin; col òm-là, an essend ëstàit tradì conform al propòsit predeterminà e precognission ëd Nosgnor, vojàutri i l’eve massalo ancioandlo a na cros për man ëd gent grama ch’a rispeta nen la lej ëd Nosgnor. Nosgnor, contut, a l’ha arsussitalo, an avend delivralo dai patiment ëd la mòrt, përché ch’a l’era nen possibil ch’a fussa artenù da chila. David a dis ëd chiel: “I contemplava sèmper Nosgnor ëdnans ëd mi, përché chiel a sta a la mia drita, parèj ch’i sia nen campà giù. A l’è për lòn che mè cheur a l’é arlegrasse e mia lenga a l’ha spricià ‘d gòj, e ‘d pì, mia carn a arposërà ant la speransa. Përché ti ‘t lassëras nen mia ànima ant ël leugh dij mòrt e ti ‘t permëttras nen che tò Sant a fasa l’esperiensa dla corussion. Ti tl’has fame conòsse la stra dla vita e 't ëm ampiniras ëd gòj an toa presensa”. Mè frej!I peudrìa bin dive con certëssa a propòsit ëd nòst patriarca Dàvid, che chiel’a l’é mòrt, e che a l’é stàit sotrà. Soa tomba a peul ancora vëdd-se ancheuj. Chiel a l’era, però, ‘n profeta, e a savìa che Nosgnor a l’avìa promëttuje con giurament, che un ëd sò dissendent a sarìa astasse an sù sò tròno. David, an antivëddendlo, a l’ha parlà dl’arsurression dël Crist, visadì che nì col-lì a sarìa stàit bandonà ant ël leugh dij mòrt, e nì sò còrp a l’avrìa fàit l’esperiensa dla corussion. Sto Gesù, Nosgnor a l’ha arsussitalo, e tuti nojàutri i soma ëd lòn ij testimòni. Donca, dòp ch’a l’é stàit esaltà a la drita ‘d Nosgnor e an avend arseivù dal Pare la promëssa dlë Spìrit Sant, chiel a l’ha spantìa lòn ch’i vëdde adèss e lòn ch’i sente. Përchè David a l’é nen montà an cél, ma chiel midem a dis: ‘Nosgnor a l’ha dit a mè Signor: Sëtte a mia drita fin ch’i l’abia fàit dij tò nemis në scagn për ij tò pé’. Ch’a sapia ‘d sicur tuta la cà d’Israel che Nosgnor a l’ha fàit e Signor e Crist, pròpi col Gesù-lì ch’i l’eve butà an cros!”.

 III. 

Nojàutri i l'oma pa vëddulo 'd person-a, pura i cherdoma an chiel an sla base dle testimonianse ch'i trovoma ant le Scriture Sante. Costa fede a travaja an nojàutri 'd manera da fene stupì. Lòn ch'a l'é capità an nojàutri? An na parla l'apòstol Pero ant un tòch ëd soa prima litra, andova ch'a fà mension dël miracol dl'argenerassion ëspiritual.

Na neuva nàssita a la gòj e la santità. Ch’a sìa benedet Dé, ël Pare ‘d Nosgnor Gesù Crist, che për soa granda misericòrdia, a l’ha argenerane për avèj na speransa viva për ël mojen dl’arsurression ëd Gesù Crist dai mòrt, për oten-e n’ardità ch’a peul nen vastesse, anflesse o sfaussesse, e ch’a l’é conservà 'nt ij cej për nojàutri, ch’i soma guernà për la potensa ‘d Nosgnor, për la fej, parèj ch’i otnioma la salvëssa, ch’a l’é davzin a esse arvelà 'nt ij dì darié. A l’é tut sòn ch’av dà na granda gòj, combin ch’i l’eve bin da soporté, për ël moment, ëd diverse preuve, parèj che la preuva ‘d vòstra fej, ch’a l’é pì pressiosa che l’òr - l’òr che, combin ch’a perìssa, a l’é provà dal feu - av rendrà làuda, glòria e onor quand che Gesù Crist a sarà arvelà. Combin che chiel i l’eve mai vëddulo, tutun i-j veule bin. Adèss i lo vëdde nen, epura i chërde an chiel. A l’é për lòn ch’i l’eve na gòj gloriosa ch’as peul gnanca dëscrive, e i seve ‘n camin a vagné ‘l bu ëd vòstra fej, visadì la salvëssa 'd vòstre ànime.

 IV. 

La quarta e ùltima letura për ancheuj, ciapà dal capitol 20 dël vangel ëscond San Gioann, a conta dl'aparission ëd Gesù arsussità dai mòrt ai sò dissépoj. An cola ocasion-lì Gesù a-j dà la comission e l'autorità 'd nunsié al mond antregh l'Evangeli, visadì l'arconciliassion con Nosgnor për ël mojen dël perdon dij pëccà e l'ocasion ëd na vita arnovà an Crist. Nen tùit ij dissépoj, contut, a chërdo l'arsurression ëd Gesù. Ambelessì i l'oma Tomà che për chërde a veul prima toché. Ël test a l'ha sò cò ant l'afermassion: "Bonuros a son coj ch’a l’han nen vëddù". 

Quand ch’a l’é vnùa la sèira ‘d col dì-lì, ch’a l’era ‘l prim dla sman-a, e le pòrte ‘d col pòst, andoa che ij dissépoj a j’ero radunà a j’ero sarà për càusa dla tëmma ch’a l’avìo dij cap religios, Gesù a l’é vnù, a l’é mostrasse lì antra ‘d lor, e a l’ha dije: “Che la pas a sìa con voi". Quand ch’a l’ha dit lòn, a l’ha mostraje soe man e ij sò fianch, e ij dissépoj a l’han motobin arlegrass-ne ‘d vëdde ël Signor. Gesù a l’ha dije ancora: “Che la pas a sìa con voi. Coma ‘l Pare a l’ha mandame, mi i mando vojàutri”. Quand a l’ha dit lòn, a l’ha bofà an sù lor, e a l’ha dije: “Arsèive lë Spìrit Sant. A tuti coj ch’i përdonëreve ij pecà, a saran përdonà, e a tuti coj ch’i-j artenreve, a saran artënù. Ora Tomà (ciamà Dìdim) ch’a l’era un dij Dódes, a l’era nen ansem a lor quand che Gesù a l’é vnù. J’àutri dissépoj a l’han dije: “I l’oma vëddù ‘l Signor”. Ma chiel a l’ha dije: “S’i vëddo nen ant soe man le marche dij ciò, e s’i buto nen ël dil andoa ch’a j’ero ij ciò, e s’i buto nen la man ant ij sò fianch, i lo chërdrai mai”. Eut dì apress, ij sò dissépoj a l’ero ancora ansema ant la cà, e Tomà a l’era con lor e, combin che le pòrte a l’ero sarà, Gesù a l’é mostrasse lì antra ‘d lor, e a l’ha dije: “Che la pas a sìa con voi!”. Peui a dis a Tomà: “Buta sì tò dil e varda bin mie man; stende ‘dcò la man, e butla an mè fianch, e fà ch’it sie pì nen un ch’a chërd nen, ma ‘n chërdent”. E Tomà a l’ha rësponduje: “Mè Signor e mè Dé!”. Gesù a-j dis: “Për motiv ch’it l’has vëddume, Tomà, it l’has chërdù? Bonuros a son coj ch’a l’han nen vëddù, e a l’han chërdù”.Gesù a l’ha ‘dcò fàit an presensa dij sò dissépoj vàire d’àutri miràcoj, ch’a son nen scrivù an ës lìber-sì. Ma ste còse-sì a son scrivùe përchè i chërde che Gesù a l’é ‘l Crist, ël Fieul ëd Nosgnor e che, an chërdend, i l’abie la vita an sò nòm.

Leture bìbliche për Duminica 12 d'Avril 2020 - Pasca

Duminica 12 Avril 2020 - Duminica 'd Pasca

Leture bibliche: Geremia 31:1-6; Colossèis 3:1-4; Gioann 20:1-18; Salm 118:1-2, 14-24

Orassion: Nosgnor, che për nòstra redension it l'has dàit tò Fieul ùnich a meuire an sna cros, e che për soa gloriosa arsurression it l'has liberane dal podèj ëd nòst nemis: Acòrdane 'd meuire minca dì al pecà, përchè nojàutri i peussa vive për sèmper con Chiel ant la gòj dl'arsurression; për Gesù Crist, Tò Fieul e nòst Signor, ch'a viv e regna con Ti e con lë Spirit Sant, un sol Dé, ora e për sèmper. Amen. 

Testament Vej: Geremìa 31:1-6 

La prima letura a l'é ciapà dal lìber dël profeta Geremìa 31:1-6. As trata 'd na professìa an sla riunificassion d'Israel e 'd sò artorn apress l'esìli ant la tèra che Nosgnor a l'avìa promëttuje. Da la mira profètica coste paròle a riguardo 'dcò 'l Crist: "It butrai torna ‘n pé", a dis, e a-i sarà granda goj an tra 'l pòpol, përchè Nosgnor a l'é fedel a soe promësse e a-j veul bin ëd n'amor ch'a vnirà mai a manché.

"An col temp-là," a dis Nosgnor, "Mi i sarai ël Dé ëd tute le famije d'Israel, e lor a saran mè pòpol". Sossì a l'é lòn che' Nosgnor a dis: "Coj ch'a scampran da la dëstrussion ch'a vnirà, a troveran ëd benedission fin-a 'nt ël desert, përch' i darai arpòs al pòpol d'Israel". Tant temp fà 'l Signor a l'avìa dit a Israel: "I l'hai vorsuve bin con n'amor ch'a vnirà mai a manch; për lòn i l'hai seguità a ess-ve fedel. It butrai torna ‘n pé, fiëtta Israel. Ti't saras torna alégra e danseras contenta con ij tò tabass. It piantras torna toe vigne an sle colin-e 'd Samarìa e 't mangeras ambelelà ij frut ëd tò vërzé. A vnirà 'l dì che le sentinele a crijran da la region dle colin-e d'Efraim: "Vnì, montoma tùit a Gerusalem për rendje, al Signor nòst Dé, l'adorassion ch'a n’é sò drit".

Rëspòsta: Salm 118:1-2, 14-24 

La sconda letura a l'é n'avìt a laudé Nosgnor, e a lo fà con le paròle ispirà 'd na porsion dël Salm 118. Cost psalm a dà espression a la speransa dël pòpol ëd Dé ant la vnùa dël Mëssìa. A-j faran oposissiom ëd tute le manere ma chiel a trionferà fin-a an sla mòrt. Për lòn a dis: "I meuirerai nen, i vivrai për conté lòn che Nosgnor a l'ha fàit", perché, coma ch'a l'avìa dìt Gesù medésim: "Nosgnor a l’é nen ël Dé dij mòrt, ma ‘l Dé ‘d coj ch’a son viv" (March 12:27).

Ringrassié Nosgnor, përchè Chiel a l'é brav! Sò amor fedel a dura për sèmper! Che Israel a disa: "Sò amor fedel a dura për sèmper"! (...) Nosgnor a l'é mia fòrsa e mè cant ëd trionf: a l'é Chiel ch'a l'ha dame vitòria. Canson ëd gòj e 'd vitòria a son cantà ant ël camp ëd coj ch'a son da la part ëd Nosgnor. Nosgnor, con Sò brass fòrt dla drita a l'ha fàit ëd còse gloriose! Ël brass fòrt ëd Nosgnor a l'é levasse an trionf. Nosgnor, con Sò brass fòrt dla drita a l'ha fàit ëd còse gloriose! I meuirerai nen, i vivrai për conté lòn che Nosgnor a l'ha fàit. A l'é vera che Nosgnor a l'ha castigame sever, ma a l'ha nen fame meuire. Deurbime le pòrte da 'ndoa ch'a passo ij giust, e mi i intrarai për ringrassié Nosgnor. Cole pòrte-là a men-o a la presensa 'd Nosgnor, e ij giust a-j passo travers. It ringrassio përchè Ti 't l'has scotà mia preghiera e 't l'has dame vitòria. La pera ch'i murador a l'avìo scartà a l'é dventà la pì 'mportanta. Costa-sì a l'é l'euvra 'd Nosgnor e a l'é magnifica da vardé. Sto-sì a l'é 'l dì ch' Nosgnor a l'ha fàit: arlegromse e foma festa! Ah, Nosgnor, dane la salvëssa! Ah, Nosgnor, dane la vitòria!

Testament Neuv: Colossèis 3:1-6 

La tersa letura bìblica a l'é ciapà dal Testament Neuv, da l'epìstola dl'Apòstol Pàul ai cristian ëd la sità 'd Colosse. A parla dle conseguense pràtiche ant la vita dij cristian dla fede ant l'arsurression ëd Crist. Esse an comunion con ël Salvator a veul dì pijé part a soa mort an butand a mòrt an nojàutri tut lòn ch'a sìa brut e spòrch e pijé part a soa arsurression con na manera 'd vive conform al volèj 'd Nosgnor, coma na neuva creatura.

Se donca i seve arsussità con Crist, seguité a serché le còse ‘d là an àut, andoa che Crist a l’é setasse a la drita ‘d Nosgnor. Seguité a dé da ment a le còse ‘d là an àut, nen a le còse ch’a son an sla tèra, përché i seve mòrt, e vòsta vita a l’é stërmà con Crist an Nosgnor Dé. Quand che Crist, ch’a l’é vòstra vita, a s’arvelërà, anlora ‘dcò vojàutri i sareve arvelà ansema a Chiel an glòria. Buté a mòrt, donca, tut lòn ch’an vojàutri a l’é ‘d costa tèra: fornicassion, impurità, passion dësbaucià, desideri pien ëd gramissia, e l’avarissia, ch’a l’é idolatrìa. Përché a son prope cole còse-là ch’a tisso l'ira ‘d Nosgnor sij fieuj dla dzubidiensa.

Vangel: Gioann 20:1-18 

L'ùltima letura a ven dal vangel ëscond Gioann e a l'é 'l racont dl'arsurression ëd Nosgnor Gesù Crist. As concentra an sl'esperiensa dla fomna ch'a l'era andàita a la tomba 'd Gesù e ch'a l'avìa trovala veuida; an soa sorprèisa e tëmma quand ch'a l'ha vëddù viv col ch'a l'avìa vorsuje tant bin, e a soa gòj quand ch'a l'é andàita a nunsié a j'àutri dissépoj la bon-a neuva.

Ora, la matin dël prim dì dla sman-a, Maria Madlen-a a l’é venùa al sepolcr mentre ch’a l’era ancora fros, e a l’ha vëddù che la pera ch’a sarava ël sepolcr a l’era stàita gavà da sò pòst. E a l’é butasse a core e a l’é venùa da Simon Pero e da l’àutr dissépol che Gesù a-j j’avìa grignor, e a-j dis: “A l’han portà via ël Signor fòra dal sepolcr, ma i savoma nen andoa ch’a l’abio butalo". Antlora Pero a l’é partì con l’àutr dissépol e a son andass-ne al sepolcr. A corìo tùit ij doi ansema, ma l’àutr dissépol a corìa pì prest che Pero, e a l’é rivà ël prim al sepolcr. E an essend-se chinà, a l’ha bin vëddù a tèra le binde ‘d lin, ma a l’è nen intrà. Antlora, Simon Pero, ch’a-i era dapress, a l’è rivà e a l’è intrà ant ël sepolcr, e a l’ha vëddù le binde ‘d lin a tèra e ‘l sudari ch’a l’avìo butaje an sla testa, che tutun a l’era nen ansema a le binde, ma ardoblà da banda. Antlora l’àutr dissépol, ch’a l’era rivà ‘l prim al sepolcr, a l’é ‘dcò intraje e a l’ha vëddù, e a l’ha chërdù. Përchè ch’a l’avio ancora nen capì la Scritura che Gesù a dovìa arsussitè daj mòrt. E ij dissépoj a son peui tornassne a cà.

Marìa, tutun, a stasìa davzin al sepolcr, da fòra, an piorand, e mentre ch’a piorava, a l’é chinasse ant ël sepòlcr. E a l’ha vëddù doi àngej vestì ‘d bianch, setà un a la testa e l’àutr ai pé andoa che ‘l còrp ëd Gesù a l’era stàit posà. E a l’han dije: “Fomna, përchè piorës-to?”. Chila a-j dis: “Për motiv ch’a l’han portà via mè Signor, e i sai nen andoa ch’a l’abio butalo”. Quand a l’avìa dit lòn, an virand-se, a l’ha vëddù Gesù ch’a stasìa pròpi lì, ma a savìa nen ch’a fussa Gesù. Gesù a l’ha dije: “Fomna, përchè piorës-to?” Chila, an pensand ch’a col òm-là a fussa 'l giardiné, a-j dis: “Monsù, se ti t’l’has portalo via, dis-me andoa ch’it l’has butalo, e i andrai a arlevelo”. Gesù a-j dis: “Marìa!”, e chila an virand-se, a l’ha dije: “Rabboni!”, ch’a veul dì “mè magìster”. Gesù a l’ha dije: “Toch-me nen, përchè i son nen ancora montà da mé Pare, ma va daj mé frej e disje: ‘I monto da mè Pare e da vòst Pare, da mè Dé e da vòst Dé’”. Maria Madlen-a, antlora, a l’é venùa a porté sta neuva ai dissépoj, visadì che chila a l’avìa vëddù Nosgnor, e che Chiel a l’avìa dije ste còse.

Leture bìbliche për Duminica 5 d'Avril 2020

Duminica 5 Avril 2020 - Duminica dla Ramoliva

Leture bìbliche: Isaia 50:4-9; Filipèis 2:5-11; Maté 26:14-28; Salm 31:9-16

Orassion

Nosgnor tut-potent e etern, an tò amor afetuos për le creature uman-e, it l'has mandà tò Fieul, nòst Salvator Gesù Crist për arvestisse ‘d nòstra natura e për patì la mòrt an sla cros, dand-ne l'esempi 'd grand' umiltà; acòrdane, an toa misericòrdia ch'i podoma marcé an sël senté 'd soe soferense e 'dcò pié part ëd soa arsurression; për Gesù Crist, nòst Signor, ch'a viv e regna con ti e con lë Spirit Sant, un sol Dé, ora e për sèmper. Amen.

Testament Vej: Isaia 50:4-9

An cost test ël profeta Isaia a fà la dëscrission ëd chiel medésim coma 'n portavos fidel ëd Nosgnor. Chiel as sent tanme 'n dissèpol ch'a 'mprend con diligensa lòn che sò magister a-j mostra. Ël message ch'a l'ha da porté a l'ha gent a l'é nen sèmper còmod da sente. Soa determinassion ëd fè sente a la gent mach la vrità, bele s'a sìa dëscòmoda, a -j càusa fin-a 'd reassion violente, ingiurie e d'acuse grame. Chiel, contut as lassa nen ësbaruvé, perchè sò agiùt a l'é Nosgor, ch'a manchera pa nen ëd dé ai sò nemis, lòn ch'a mérito. Cost test a fà la dëscrission ëd la manera 'd fé e dël destin dël Crist medésim, sò portavos, ël Servitor ëd Nosgnor pr' ecelensa.

Ël sërvent dël Signor. Nosgnor, ch’a l’é sovran, a l'ha dame Soe paròle 'd sapiensa: a l’é për lòn ch’i sai coma giuté coj ch'a son ësfinì e dëscoragià. Coma ch'as fa con ij dissépoj, la matìn ëd minca dì Chiel am dësvija e am rend antivist pr' amprende Sò volèj. Nosgnor, ch’a l’é sovran, a l'ha parlame e i l'hai scotalo. I l'hai nen faje 'd resistensa e i l'hai nen viraje le spale. I l'hai sporzù la schin-a a coj ch'am vorìo foëtteme e le ciafele a coj ch'a vorìo s-ciancheme la barba. I l'hai nen stërmà mia facia da coj ch'a vorìo sbefieme e scraceme adòss. Contut, Nosgnor, ch’a l’é sovran, am giuta e për lòn i sarai mai batù - ch'as faso gnun-e ilusion! I stago a testa àuta e i rendo mia facia dura tanme na ròca. I sarai mai dësvergognà. Col ch'am rendrà giustissia a l'é 'n camin ch'a riva. Chi ch'as n'ancalerà 'ncora a 'ncolpeme? Andoa ch'a son finì ij mè acusator? Ch'a ven-o fòra! Nosgnor Dé a sta da mia part! Chi mai podrà-lo condaneme? Tùit ij mè nemis a saran dësblà tanme na ròba veja mangià da le càmole.

Rëspòsta: Salm 31

Nosgnor, i l’hai trovà na sosta an ti! Ël poeta, pien ëd fiusa, a sùplica Nosgnor ch’a lo goerna. A-i-é dj’inimis ch’a lo mnasso e fin-a ij sò amis a l’han bandonalo. Chiel, nopà, a dis che l’arvangia a l’é mach ant le man ëd Nosgnor. Ant ij vers darié, ch’a son forse stàit ëscrit pì tard, quand che Nosgnor a l’ha an efet rëspondùje, ël poeta a ringrassia Nosgnor ch’a l’ha delivralo.

Nosgnor, i l’hai trovà na sosta an ti! Lassme maj confonde! Delivr-me: cola-lì a sarà toa arvangia! Scotme! Delivr-me an pressa! Sie ti mè protetor e arpàr, na fortëssa andoa ch’i peuda sté sicur! Ti’t ses mia rocafòrt e fortëssa! Delivr-me e compagn-me: toa reputassion a l’é an discussion! Tirme fòra da la rèj ch’a l’avìo stërmà për ciapeme, përché ti’t ses mia fòrsa. An toe man i dago an goerna mia vita. Ti ‘t ‘m delivrëras, o Nosgnor, përché ti ‘t ses un Dé fidel! I l’haj an ghignon coj ch’as buto an gënojon 'ëdnans a dij buracio veuid e busios; da mia part, i l’hai fiusa mach an Nosgnor. Anlora mi i saraj content e im argiojiraj ëd toa fidelità përché ti ‘t ses nen indiferent ai mè sagrin: ti’t conosse mia aflission. Ti t’ëm consignëras nen ant le man dij mè nemis, ma it ëm faras ësté ferm con ij pé bin piantà an sla pian-a. Àbie pietà ‘d mi, përchè i son sagrinà! Ij mè euj a son dventà gonfi për ij patiment. I l’hai perdù mia fòrsa. Mia vita a va a la fin ant ël dolor e ij mè agn ant ij lament. Për motiv ëd tùit ij nemis ch’i l’haj, la gent am dëspressia; ij mè vzin a son dësconcertà dij mè patiment; coj ch’am conòsso a l’han ësgiaj ëd mia condission; coj ch’am vëddo për la stra a giro ‘l canton e a fan finta ‘d nen. Tùit a l’han dësmentiame coma ch’as dësmentia coj ch’a son mòrt. Mi i son dventà dësùtil coma ‘n vas rot. I l’hai bin sentù lòn che fin-a tròpi a diso, le neuve afrose ch’a ven-o da tute le part. A fan dij complòt contra 'd mi, a së studio mach com a feme fòra. Malgré tut, i l’hai fiusa an ti, Nosgnor! I fortìsso: Ti t’ses mè De! It ses ti ch’it fisse ij termo ‘d mè destin. Delivr-me da la potensa dij mè nemis e da coj ch’am dan adòss. Sorid a tò sërvent! Delivr-me për motiv ëd toa fidelità! Nosgnor! Ch’i sia pa nen umilià, përchè it anvòco! Ch’a sia umilià la gent grama! Che a s’ancamino chet a la tomba! Ch’ ij sò làver busios a stago mach ciuto, coj làver ch’a sbefio la përson-a onèsta con arogansa e dëspressi. Vàire 'd bondosità ch’a-i-é an toe benedission, cole ch’it goerne për coj ch’at séguito con fidelità. A coj ch’as arfugio an ti, it ij na daghe bondos dëdnans a tùit, Ti it ëstërme ij tò fidèj ansema ti, andoa che lor a son guernà da j’atach dj’òm. Ti t’jë scondes ant n’arpar da j’atach dla maldicensa. Nosgnor a mérita minca na làuda, përché chiel a l’ha dàme ciàira evidensa ‘d soa maravijosa fidelità quand ch’i j’ero anvironà dai mè nemis. I l’avìa dit tròp an pressa: “A son stàit tajà fòra da toa presensa”, ma ti ‘t l’has ëscotà mia anvocassion ëd misericòrdia, quand ch’i l’avìa bramà tò agiùt.Veule bin a Nosgnor, vojàutri ch’i lo sèguite con fidelità! Chiel a goerna coj ch’a son onest e giust, ma a col ch’as compòrta con arogansa, Chiel a dà tuta la paga ch’as mérita. Sìe fòrt e pien ëd fiusa, vojàutri ch’i spete l’antervension ëd Nosgnor.

Testament Neuv: Filipèis 2:5-11

Ël test ch'i lesoma ancheuj da j'epistole a podrìa esse un vej imn cristian. L'apòstol a cissa ij sò letor a l'umiltà, l'istessa che Nosgnor Gesù Crist a l'avìa mostrà e dimostrà. Gesù a l'era Nosgnor Dé e per lòn a l'avrìa podù fesse serve, ma a l'è umiliasse fin-a a dventé chiel na creatura uman-a e butesse a nòstra disposission tanme nòst servitor. Cola-lì a l'é la rason che chiel a mérita nòstra devossion suprema.

Ch'a i sia donca an vojàutri l'istèss sentiment ch'a-i era an Gesù Crist. Chiel, an efet, combin ch'a l'era Nosgnor, a l'ha nen considerà l'egualiansa con Dé coma queicòsa da ambranchesse, ma a l'é sveudasse, a l'é bassasse coma 'n servitor, a l'é dventà parèj 'd tuti j'àutri, òm fra j'òm. A l'é umiliasse e a l'é dventà ubidient fin-a a meuire, ansi, gnente men-o che a meuire an s'na cros. A l'é 'dcò për lòn che Nosgnor a l'ha esaltalo fòra 'd mzura e ch'a l'ha daje 'n nòm ch'a l'é dzora 'd minca d’àutri nòm, parèj che al nòm ëd Gesù tùit as buto an ginojon - a fà nen anté ch’a sio: an cel, an tèra o sot-tèra, e che minca lenga a confëssa che Gesù Crist a l'é 'l Signor, a la glòria 'd Dé 'l Pare.

Vangel: Maté 26:14-28

An cost perìod dl'ann ëd la liturgìa cristian-a, consacrà a la memòria dij patiment, mòrt e arsurression ëd Nosgnor Gesù Crist, ij test ëd l'evangeli a peude esse nen d'àut arzervà a coj aveniment-lì. Ij racont dij patiment (la Passion) e dla mòrt ëd Gesù a pijo 'l pòst pì grand an tùit ij vangej, segn ch'a l'han n'amportansa motobin granda për nòstra fede. Ël test d'ancheuj a trata dël tradiment ëd Gesù ch'a l'avìa fàit un dij sò dissépoj, Giuda. Belavans ëd dissépoj fàuss ëd Nosgnor a-i na son e a-i na saran sèmper ant soa Gesia. Nosgnor Gesù Crist, malgré lòn a l'é sèmper dispòst, an sò grand amor, a slonghé anvers ëd lor soa man d'arconciliassion e porteje, se possibil, al pentiment. A la fin, contut, ël destin dij cristian fàuss ch'a veulo nen arpentisse dij sò peccà as peul nen evitesse. Ij pian ëd Nosgnor, comsëssìa, as compisso malgré ij traditor e fin-a con sò agiùt, bele s'as na rendo nen cont. 

Antlora, un dij dódes, për nòm Giuda Iscàriot, a l’é andass-ne a trové ij sacerdòt prinsipaj, e a l’ha dije: “S’iv lo dago ant le man, còsa voleve deme?” E lor a l’han ufrije trenta pesse d’argent. E da col moment Giuda a sercava na bon-a ocasion për fejlo ciapé. Ël prim dì dla Festa dle Frascà, ij dissépoj a son ëvnù da Gesù e a l’han dije: “Doa veus-to ch’it prontoma la sin-a ‘d Pasqua?”. A l’ha rësponduje: “Andé a la sità a ca d’un tal e dije: ‘Ël magister a dis: Mè temp a l’é rivà e i farai la sin-a ‘d Pasqua da ti ansem ai mè dissépoj’”. E ij dissépoj a l’han fàit coma Gesù a l’avìa comandaje, e a l’han prontaje la sin-a ‘d Pasqua. Ora, quand che la sèira a l’é vnùa, Gesù a l’é butasse a tàula con ij Dódes. Mentre ch’a mangiavo, a l’ha dije: “An vrità iv diso che un ëd vojàutri am tradirà”. A sente lòn, a son restane tuti motobin gnèch e ognidun ëd lor a l’ha comensà a dije: “Signor, é-lo pa mi?”. Ma chiel a l’ha rësponduje: “Col ch’a l’ha butà la man ant ël piat për meuje ansem a mi, a l’é col ch’am tradirà. Ora, ël Fieul ëd l’Òm as na va, conform a lòn ch’a diso le Scriture ‘d chiel, contut, trist col òm ch’a lo tradiss! A sarìa stàit mej për col-lì ëd nen esse mai nassù”. Giuda, ch’a lo tradìa, a-j ciama: “Signor, é-lo mi?”. Gesù a-j rëspond: “It l’has dilo ti!”. Damentre ch’a mangiavo, Gesù a l’ha pijà ‘l pan, e apress d’avèj fàita la benedission, a l’ha rompulo e a l’ha dajlo ai sò dissépoj, e a l’ha dije: “Pijé, mangé, sossì a l’é mè còrp”. Peui, avend pijà la copa e disenda la benedission, a l’ha passajla ‘dcò a lor e a l’ha dije: “Bèiv-ne tuti, përchè sossì a l’é mè sangh, ël sangh ëd l’Aleansa, ch’a l’é vërsà për diversi an remission dij pëccà.