2 Rè, capìtol 4

2 Rè 4

Elisé a giuta na vìdoa e sò fieul

¹Na fomna, mojé d'un dij profeta, a l'ha implorà l’agiut d’Elisé con ëste paròle: “Tò servent, mè marì, a l'é mòrt. E ti 't sas ch’a l'era leal e tëmros ëd Nosgnor. Ora, sò creditor a vnirà a portesse via ij mè doi fieuj për fene ij sò s-ciav”. ²Elisé a l'ha dije: “Còs peus-ne fé mi për ti? Còsa l’é restate a ca?”. A l'ha rësponduje: “A ca ‘d toa serventa a l'é restaje gnente, gavà d'un tupin d'euli d'uliva”. ³A l'ha dije: “Va a ciameje a tùit ij tò avzin che t’amprësto tùit j'óiro veuid che lor a l’han a disposission. Pijne 'l pì possìbil. ⁴Peui ti e tò fieuj, va e sàrte la pòrta darera. Versa l'euli d'uliva an tùit ij contenitor Butje da banda, cora ch’it l'has ampinje”. ⁵Parèj che chila a l'é slontanasse da chiel sarandze la pòrta darera a chila e ai sò fieuj. Antramentre che a-j portavo j'óiro, chila a travasava l'euli d'uliva an coj tupin. ⁶Cora che ij contenitor a son ëstàit pien, a l'ha dije a un dij sò fieuj: “Pòrt-mne n'àutr contenitor”. Ma col-lì a l'ha rësponduje: “A i n'a-i é pì!”. Peui l'euli a l'ha chità. ⁷Antlora chila a l'é andàita dal profeta che a l'ha dije: “Adess va a vende l'euli. A l’é parèj ch’i rimborsreve 'l vòst creditor e ti e ij tò fieuj i podreve vive dla rimanensa dël profit!”.

Elisé e la fomna ‘d Sunem

⁸Na vira Elisé a passava da Sunem, andova ch’a stasìa na fomna d'amportansa, na sgnora, ch’a l'avìa anvitalo con ansistensa a soa tàula. Për lòn, tute le vire che Elisé passava da lì, as fërmava për mangé. ⁹Chila a l'ha dije a sò marì: “Varda, i son sicura che l'òm ch’a passa d'ambelessì a l'é n'òm ëd Dé, un sant. ¹⁰Fomje na cita stansia an muradura al pian dë dzora, i-i butroma un let, na tàula, na careja e un lum: cora ch’an vìsita a podrà resté lì”.

¹¹Na vira, Elisé a l'é vnùit për na vìsita; e montà ch’a l’era ant la stansia dë dzora a l'é butasse a cogié. ¹²A l'ha dije a sò servitor Ghecasi: “Ciama a la fomna sunamita 'd ven-e ambelessì ch’i l’hai da parleje”. Parèj a l'ha fàit e chila a l'é vnùita sù da chiel. ¹³Elisé a l'ha dije a Ghecasi: “Dije a chila:’ Varda, ti 't l'has tratane con gran deuit, Còs podom-ne fé për ti? E-lo miraco da manca 'd buté na bon-a paròla për ti con ël rè o con ël cap dl'armeja?’. Chila a l'ha rëspondù: “Mi i stago pro sicura an tra mia gent: am manca gnente”. ¹⁴Pi tard, Elisé a l'ha dit: “Còs as peul fesse për chila? Ghecasi a l'ha rësponduje: “Blavans chila a l'ha pa 'd fieuj e sò marì a l'é vej”. ¹⁵Elisé a l'ha dije: “Ciàmje dë vnì torna ambelessì da mi”. Parèj a l'ha fàit e chila a l'é vnùita e a l'é fërmasse an sl'uss. ¹⁶Chiel a l'ha dije: “Apopré dë st'época-sì, l'ann che a-i ven, ti 't l'avras un fieul”. A l'ha dije: “Nò, mè magìster! Ò profeta, dije pa 'd busiardarìe a toa serventa! A l’é nen possibil”. ¹⁷La fomna a l'ha peui concepì, e ant temp fissà l'ann dòp a l'ha catà un fieul, pròpi coma che Elisé a l'avìa dije.

¹⁸Ël fiolin a l'é chërsù e un bel di a l'é surtì për vëdde sò pare che a l'era con ij mejor. ¹⁹A l'ha dije a sò pare: “A l’improvista ‘l fiolin a l’ha crijà: “Mia testa! Mia testa! Am fà tant mal”. E sò pare a l'ha dije al servitor: “Pòrtlo sùbit a ca da soa mare”. ²⁰Përparèj che ‘l servitor a l'é piasslo an brass e a l'ha portalo da soa mare. Ël cit a l'é stàit setà an sij ginoj ëd chila fin-a a mesdì, peui a l'é mòrt. ²¹Antlora chila a l'é montà su e a l'ha cogialo an sël let dël profeta. A l'é sarasse la pòrta darera e a l'é andass-ne. ²²A l'ha ciamà sò marì e a l’ha dije: “Màndme un dij servent e na sòma, parèj ch’i peussa andé a vëdde 'l profeta an pressa e peui torné”. ²³Chiel a l'ha dije: “Përchè veus-to andé a vëdd-lo ancheuj? A l'é pa la festa dla lun-a neuva o un Saba. Ma chila a l'ha rëspondù: “I sai lòn ch’i faso. Lass-me andé”. ²⁴A l'ha slà la sòma e a l'ha dije a sò servitor: “Va anans. Fërmte nen a meno ch'it lo disa mi”.

²⁵Parèj che la fomna a l'andàita a visité 'l profeta an sël mont Carmel. Quand che l'òm ëd Dé a l'ha vëddula da lontan, a l'ha dije a sò servitor Ghecasi: “Bèica, a l'é la fomna Sunamita ch’a riva. ²⁶Dun-a, vaje ancontra e ciàmje: ‘Staghes-to bin? Tò marì e 'l fiolin a stan bin?’”. Chila a l'ha rëspondùje a Ghecasi: “A va tut bin!”. ²⁷Ma cora ch’a l'é rivà dal profeta an sij mont, chila a l’é campasse a tèra ‘dnans ëd chiel e a l'ha ambrancaje ij pe. Ghecasi a l'é avzinasse për possela andaré, ma 'l profeta a l'ha dit: “Lass-la sté, përchè a l'é motobin sagrinà. Nosgnor a l'ha stërmamne 'l motiv; a l'ha dime gnente ‘d lolì”. ²⁸Chila a l'ha dit: “L'avia-ne ciamà miraco un fieul a mè padron? I l'avìa pa dite: ‘Vame nen a ambrojé con dë speranse fàusse?’”. ²⁹Elisé a l'ha dije a Ghecasi: “Pront-te^[1], ciapa mè baròt e part! Fërm-te pa për la stra^[2]! It l’has da buté mè baròt an sla fàcia dla masnà”. ³⁰La mare dël cit a l'ha dit: “Com a l'é sicura che 'l Signor a viv e ti 't ses viv, mi i torn-rai pa a mia ca sensa ‘d ti!”. Përparèj che Elisé a l'é aussasse e a l'ha compagnala. ³¹Ora, Ghecasi a l'era andaje anans ëd lor. A l'ha pogià 'l baròt an sla facia dla masnà, ma a-i é staie pa segn ëd vita nì lament. Cora che a l'é tornà da Elisé a l'ha dije: “Ël cit a l'é pa dësvijasse”. ³²Quand che Elisé a l'é rivà a la ca, a-i j'era la masnà mòrta dëstèisa an sël sò let. ³³Chiel a l'é intrà da sol e a l'ha sarà la pòrta. Peui a l'ha pregà 'l Signor. ³⁴A l'é dëstendusse an sël let ëslargand sò còrp dzora dël cit, a l'ha butà soa boca ansima a la soa, ij sò euj dzora a j'euj dël fiolin e soe parmele contra soe parmele. A l'é cinasse ansima, e la pel ëd la masnà a l'é vnùita torna càuda. ³⁵Elisé a l'é tornà andaré e a l'ha fàit ël gir dla ca. Peui a l'é tornà a gimbesse dzora dla masnà. Ël cit a l'ha stranuvà set vire e a l'ha dovertà j'euj. ³⁶Elisé a l'ha ciamà Ghecasi e a l'ha dije: “Ciama la fomna sunamita ch’a ven-a sì”! E a l'ha fàit parèj e chila a l'é andaje davzin. Chiel a l'ha dije: “Pija tò fieul! A stà bin”. ³⁷Chila a l'è intrà, a l'é tombà ai sò pe e a l'é prostërnasse ‘dnans a Elisé. Peui, ciapà soa masnà, a l'é surtìa.

Miracoj antant ch’a j’era na famin-a

³⁸Ora, Elisé a l'é tornà a Ghilgal, antramentre ch’a-i j'era na famin-a ant ël pais. Cheicadun dij profeta a l'era an vìsita da chiel e a l’ero setà ‘dnans a chiel. Parèj a l'ha dit a sò servent: “Buta na pèila an sël feu e fà cheuse un pòch ëd fricandò për ij profeta”. ³⁹Antlora cheidun a lé andàit ant ij camp a cheuje d'erbe e a l'ha trovà na sòrt ëd vis servaja. A l'ha cojù un pòch ëd soa fruta, assè da ampinì la fàuda 'd soa vestimenta. A l'é tornà andaré e a l'ha campà ij tòch ant la pèila, sensa savèj^[3] che a l'ero tòssi. ⁴⁰A l'é servije 'l mangé për j'òm, ma pen-a ch’a l'han tastalo a son butasse a crijé: “A-i é la mòrt ant la pèila, ò profeta!” A podìo pa mangene. ⁴¹Antlora Elisé a l'ha comandà: “Ciapé un pò ‘d farin-a: e campela ant la pèila”. Peui a l'ha dit: “Adess i peule dene da mangé a la gent”. Ant la sieta a-i j'era pì gnente ch'a fèissa mal.

⁴²Da Baal Salisa a l'é rivaie un che a l'ha portà 'd mangé për ël profeta: vint pan fàit con le rimìssie dl'amson dl'òrdi e 'dcò dë spighe 'd gran neuve^[4]. Elisé a l'ha dit: “Butelo ‘dnans a la gent përchè a na mangio”. ⁴³Ma sò servitor a l'ha dije: “Coma che peus-ne buteje mach sòn dëdnans a sent përson-e? A-i na j’é nen pro!”. Ma chiel a l'ha replicà: “Dèilo da mangé a la gent. Nosgnor a dis parèj: ‘A në mangeran e as në vans-rà ancora!’”. ⁴⁴Antlora a l'ha butaie dëdnans a coj-lì che a l'han mangiane e a l'é fin-a vansass-ne, conforma la paròla ‘d Nosgnor.

Nòte

1. Lét. “Sàndr-te la tùnica ant la toa sintura”.
2. Lét. “Saluta gnun ëd tui coj che 't rëscontreras e rëspond pa se at saluto”.
3. Ël test ebràich: “përchè a savìo pa” (יָדָעוּ, iadaʿu).
4. La paròla צִקְלוֹן (tsiqlon), a podrìa 'dcò esse:"spiga 'd forment vërda". N'àutra version apodrìa esse: ''A l'è vnùit n'òm da Baal Salisa, e a l'ha portaje a l'òm ëd Dé ël pan ëd le primissie: vint miche d'òrdi e dë spi vërde (an soe mànie); e a l'ha dit; daje a le përson-e përchè a në mangio.''

Duminica 16 ëd Fervé 2020 - Duminica apress l'Epifanìa ch'a fà ses

Duminica 16 ëd Fervé 2020 - Duminica apress l'Epifanìa ch'a fà ses

Leture bìbliche: Deuteronomi 30: 15-20; 1 Corint 3:1-9; Maté 5:21-37; Salm 119: 1-8

Orassion: Nosgnor, ch’it ses la fòrsa ‘d tuti coj ch’as fido an Ti! Aceta, për Toa miserìcòrdia, nòstre preghiere e, përchè da noiàutri i podoma fé gnente ‘d bon sensa ‘d Ti, dane l’agiùt ëd Toa grassia, për che quand ch’i scotoma ij Tò comandament, i podoma dete piasì, tant an la volontà che ant ij fàit; për Gesù Crist, nòst Signor, ch’a viv e regna con Ti e con lë Spirit Sant, un sol Dé, për ij sécoj dij sécoj. Amen.

Testament Vej: Deuteronomi 30: 11-20

Nosgnor a l'ha dàit a le creature uman-e 'd régole 'd condòta moral ciàire ch'a sicuro nen mach la dzorvivensa, ma 'dcò n'àuta qualità 'd vita. A son càusa ëd rapòrt armonios con Nosgnor, con j'àutri e con ël mond. Nen conformesse a cole lege a veul dì trovesse con përturbament, confusion, dësfonsion e, a la fin, a la mòrt. L'istess a l'é vera për ël pòpol che Nosgnor a l'ha sernù e ch'a l'é gropasse con un Pat. Ël pòpol ëd Nosgnor a l'é ciamà a esse testimòni, a dimostré, 'dnans a 'n mond arviros, lòn ch'a veul dì vive conform a e lege 'd Nosgnor, ch'a son nen malfé a comprende e a buté an pràtica. Se 'l pòpol ed Nosgnor a onora pa sò angagg con Dé, a perd soa rason d'esistensa midéma e as dësbla. Tant për l'umanità che për ël pòpol ëd Dé l'alternativa a l'é o la vita o la mòrt.

La sèrnita an tra la vita e la mòrt. Për ti, costa Lej ch’it dago ancheuj a l’é nen tròp malfé, nì a l’é fòra da toa portà. A stà pa an cél, tant da leugn che ti ‘t l’abie da ciamé: “Chi mai podrà-lo monté an cél për andé a pijela parèj ch’i la podoma sente e ubidije?”. A stà gnanca da l’àutra banda dël mar, tant da leugn che ti ‘t l’àbie da ciamé: “Chi ch’a podrà mai travërsé ‘l mar parèj ch’i la podoma sente e ubidije”. Nò, costa paròla at ëstà motobin dacant dacant, a l'é a la man; a l’é an sij tò làver e an tò cheur, parèj ch’it peude feje ubidiensa. Stame bin a sente! Ancheuj it dago na sèrnìta an tra la vita e la mòrt; an tra la prosperità e la dësgrassia. Ancheuj it comando ëd voleje bin al Signor, tò Dé, e dë scoté ij sò comandament, ordinanse e prescrission. S’it fas parèj, it vivras e ‘t saras fosonant, e ‘l Signor tò Dé a benedirà ti e la tèra ch’it ses an camin a intreje e andeje al possess. Contut, se tò cheur a së slontan-a da chiel e ti ‘t arfude dë scoté, se ti ‘t lasse anciarmé a rendje l’adorassion e servissi a d’àutri dio; ancheuj it nunsio ch’it andras sicur a la përdission. It vivras pa nen na bon-a e longa vita ant la tèra che adess, passà ‘l Giordan, i-i intreras për andeje al possess. Ancheuj i pijo ‘l cél e la tèra coma ‘d testimòni contra vojàutri ch’ it buto dëdnans na sèrnita an tra la vita e la mòrt, an tra la benedission e la maledission. Ò se mach ti ‘t sernèisse la vita për vive, ti e toa dissendensa! Veuje bin al Signor, tò Dé, scotlo e sije fedel: an chiel ti ‘t trovras la vita, e ‘l Signor at acordrà motobin d’agn për podèj abité an ës pais, col ch’i l’avìa promëtuje ai tò antich, a Abraham, a Isach, e a Giacòb.

Rëspòsta: Salm 119: 1-8

An ës Salm, l'autor a fa na selebrassion ëd la Lege 'd Nosgnor e dla guida ch'a procura a sò pòpol. A dà espression a soa anvìa 'd conòsse tant a fond la Lege 'd Nosgnor da fé l'esperiensa dle benedission ch'a 'rzulto për coj ch'a j'osservo. 

A son bonuros coj ch’a son inapontàbil an soa condòta, ch’a séguito la lej ëd Nosgnor. A son bonoros coj ch’a son fedej a l’aleansa con Nosgnor e ch’a lo serco con tut ël cheur; ch’a fan gnun compërmess con ël mal e ch’a marcio mach an sij senté ‘d Nosgnor. Ti ‘t l’has dane toe ordinanse përchè ch’a sio osservà con diligensa. Che mie assion a sio sèmper conform ai tò comandament! Antlora i l’avrai mai da vërgonieme quand ch’i paragon-o mia vita con ij tò comandament. Mè cheur at laudrà con sincerità quand ch’i amprendrai ch’a son giuste toe decision. Toe ordinanse mi i-j farai ubidiensa: bandon-me nen, lass-me nen sol.

Testament Neuv: 1 Corint 3:1-9

Amprende la sapiensa 'd Nosgnor a veul dì formé an nojàutri na manera 'd pensé e 'd fé diversa da lòn ch'a càpita ant ël mond ëd coj ch'a son pa 'd chërdent. Tombé ant la veja manera 'd fé, tutun, a l'é 'n risigh costant pr' ël pòpol ëd Dé. L'apòstol Pàul a denunsia ambelessì la partisanerìa an tra ij cristian.

Ëd colaborator ëd Nosgnor. Car ij mè frej e seur, i l’hai nen podù parleve coma a dë “spirituaj” ma com a ‘d gent carnal visadì coma a ‘d masnà an Crist. l’hai dave ‘d làit da bèive, e nen ëd mangé sòlid, dësnò i l’avrìe pa podù digerilo. An efet, ëdcò adess i lo peude ancora nen, përchè ch’a l’é ancora vòstra natura carnal ch’a la fà da padron an vojàutri. Le gelosìe ch’a-i son an tra ‘d voi e le polémiche ch’i feve, a son la preuva ciàira che ancora i seve soget al domini dla carn e ch’iv comporte ancora coma ch’a fà la gent d’ës mond. É-lo nen vera che quand che un a dis: “Mi i vado dapress a Pàul!”, e n’àutr a dis: “Mi, nompà, i vado dapress a Apollo!”, I dvente la preuva d’esse carnaj? Còsa ch’a l’é mai Apollo? Còsa ch’a l’é mai Pàul? A son mach ëd servitor che për sò mojen i seve ancaminave a chërde, conform ai don che Nosgnor a l’ha dàit a ognidun. Mi i l’hai piantà, Apollo a l’ha bagnà, ma a l’é Nosgnor ch’a fà chërse. A l’ha gnun-a importansa chi ch’a sìa col ch’a pianta o col ch’a bagna. Lòn ch’a l’ha 'd pèis a l’é che Nosgnor a fassa chërse la smens. Col ch’a pianta e col ch’a bagna a travajo ansema con l’istess propòsit, e tùit e doi a saran arcompensà për ël travaj ch’a l’han fàit. Nojàutri i soma ‘d colaborator ëd Nosgnor e vojàutri i seve soa coltivassion. I podria bin ëdcò paragoneve a n’edifissi, l’edifissi ‘d Nosgnor.

Vangel: Maté 5:31-37

Ël Salvator Gesù Crist a l'é pa vnùit për abroghé le lege ch'a j'ero stàite dàite pr' ël mojen ëd Mosé e che le soe a na pijèisso 'l pòs. Gesù, an efet, a l'é vnùit për compì dla manera përfeta lòn che Dé a l'avìa stabilì ant ël passà, e a dëspiega coma ch'as trata 'd prinsipi ch'a së slargo motobin pì anans a lòn che ij comandament a diso. Ij dissépoj ëd Gesù a l'han, pitòst, da esse motobin pì diligent che j'àutri ant l'osservansa 'd coste lege. Ambelessì Gesù a parla dël rispet ëd la vita e dla dignità uman-a, dël rispet për la sessualità uman-a, dël mariagi e dle promësse ch'as fan.

L’amassidi. I l’eve sentì ch’a l’avìo dit a j’antich ëd nen comëtte d’amassidi, e chi ch’a comët n’amassidi a l’ha da esse condanà dal tribunal. Ma mi iv diso che fin-a chicassìa a ven-a anrabià contra sò frel a sarà condanà dal tribunal; chi ch’a-j dà ‘d nòm a sarà condanà dal Sinedri, e chi a lo malediss a sarà meritèivol dël feu dl’infern. Se donca it pòrte toa oblassion a l’autar, e che lì it arcòrde che tò frel a l’ha quajcòsa contra ti; lassa lì toa oblassion ëdnans a l’autar, e va prima a fé la pas con tò frel, e peui torna a smon-e toa oblassion. Àbie soen ëd rivé a n’acòrdi con chi ch'at veul denunsié, fin a tant ch’i seve torna 'n sla vìa dël tribunal, dësnò chi ch’at acusa at butrà ant le man dël giùdes, e ‘l giùdes ant le man ëd le vardie, e lor a të sbato 'n përzon. An vrità it diso: ti ‘t na seurtras pa fin-a ch’it l’avras pagà l’ùltim centèsim.

L’adulteri. I l’eve sentì ch’i l’avìo dit a j’antich ëd nen comëtte d’adulteri. Ma mi iv diso che fin-a chicassìa a varda la fomna ‘d n’àutr con l’anvìa d'avèjla, a l’ha già comëttù n’adulteri con chila ant sò cheur. Se tò euj, ch'a sìa fin-a 'l pì bon, at fà broncé 'n pëccà, gavlo e camplo vìa, përché a l’é mèj perde un dij tò mèmber che tut tò còrp a sìa campà 'nt l’infern. E se toa man, ch'a sìa fin-a la pì fòrta, at fà broncé an pëccà, tajla e campla vìa, përchè a l’é mèj perde un dij tò mèmber che tut tò còrp a sìa campà 'nt l’infern.

Ël divòrsi. I l’eve sentì che la Lege a dis torna: “Se quajdun a veul mandé vìa[12] soa fomna, ch’a-j daga 'n document ëd divòrsi”. Donca, mi iv diso che chicassìa ch'a l'avèissa ripudià soa fomna, fòra dël cas ëd tradiment, a la fà dventé n’adultera; e chicassìa as marida con na fomna ripudià, a comët n’adulteri.

Lë spërgiurament. I l’eve ‘dcò sentì che ai nòstri antich a l’era stàit dit: “Fate nen në spërgiur, ma it rendras a Nosgnor lòn ch’it l’avìe promëttuje con giurament”. Ma mi iv diso: ‘Giuré nen dël tut, an gnun-e manere; nì për ël cel, ch’a l’é ‘l tròno ‘d Nosgnor; nì për la tèra, ch’a l’é lë scagn dij sò pé, nì për Gerusalem, ch’a l’é la sità dël gran Rè. It giureras ëdcò nen për toa testa, përchè it podrìe nen fé ‘n cavej bianch o nèir. Ma che vòsta paròla a sìa éh, quand ch’a l’é éh, e nò quand ch’a l’é ‘d nò. Tut ël rest a ven dal diav.

Duminica 9 Fërvé 2020 - Quinta Duminica apress l'Epifanìa

Duminica 9 Fërvé 2020 - Quinta Duminica apress l'Epifanìa

Leture bìbliche: Isaia 58:1-9; 1 Corint 2:1-12; Maté 5:13-20; Salm 112:1-10

Orassion: Nosgnor! Fane lìber da le caden-e dij nòstri pëccà, e dane la libertà ‘d cola vita bondosa ch’it l’has fane conòsse an Tò Fieul Gesù Crist, nòst Salvator; ch’a viv e regna con ti, ant l’unità dlë Spirit Sant, ora e për sèmper. Amen

Testament Vej: Isaìa 58:1-9

Ël "digiun" ch’a-j pias a Nosgnor. An cost tòch dël profeta Isaìa, Nosgnor a acusa sò pòpol, ij chërdent, ëd mach fé mostra d'esse religios ma a séguito, ant l'istess temp a fé d'ògni sòrt d'ingiustissie. Nosgnor a sa nen còsa fesse 'd sirimònie religiose s'a son pa compagnà da 'd fàit, da coerensa a soa volontà arvelà ant la vita concreta.

“Crija bin fòrt, chita nen ëd crijé. Fà sente toa vos tanme n’arson ëd tromba. Arcòrda a mè pòpol soa infedeltà, a la sëppa ‘d Giacòb ij sò pëccà. Pura, lor a smijo d’esse tant religios! Am ciamo tùit ij dì an preghiera përchè im pòrto parèj coma se lor a fusso ‘d gent ch’a fà ‘l bin e che mai a së slontan-a dai comandament ëd sò Dé. A reclamo ch’i-j fasa giustissia; a fan finta dë steme dacant. Lor a diso: “Përchè vardes-to nen che nojàutri i foma ‘d digiun? Përchè it fase nen cas a nòstre sùpliche?”. Ma mi iv rëspondo: “A l’é përchè i fase ‘d digiun mach për fé piasì a vojàutri. Vojàutri i feve ‘d digiun e, ant l’istess temp, i séguiteve a crasé coj ch’a travajo për voi. A che pro ch’a l’é digiuné quand ch’i séguite mach a cicogné e a rusé an tra ‘d vojàutri? Digiunand an ësta manera, vòstra preghiera a peudrà mai rivé al cél. Penseve fòrse ch’i peussa consideré ‘n digiun mach feme ‘d sùpliche tut ël dì, ësbassé la testa tanme ‘n gionch al vent, vestisse ‘d sach nèir e setesse an sù ‘d sënner? É-lo sto-sì ch’i ciame ‘n digiun? Penseve fòrsi parèj ëd fé piasì al Signor? Ël 'digiun' ch’i lo ten-o an bon cont a l’é pitòst sossì: liberé coj ch’a son ëstàit butà an përzon ëd manera ingiusta; slegerì ‘l pèis ëd coj ch’a travajo për vojàutri. Lassé lìber ij crasà e gaveje le caden-e dai pé. Fé part ëd vòst pan con coj ch’a l’han fam, dé d’arpar a chi ch’a l’ha gnun-a ca da steje. Deje da vestisse a coj ch’a l’han gnente da butesse adòss e dë stërmeve nen dai vòstri parent quand ch’a l’han da manca ‘d vòst agiut. Antlora vòst ciàir a brilera coma l’alba, e vòstre ferije a variran ant un moment. Vòstra pietà a sarà vòstra vangarda e vòstra retroguardia a sarà la glòria dël Signor. Antlora, quand ch'i anvochereve ël Signor, chiel medésim av darà la rëspòsta. Ij vòstri crij d’agiut a saran tòst ëscotà. Iv dirai sùbit: “Vardme sì”. Se vojàutri i gave vìa da vòstra ca tùit ij giov ëd crasament, se voi i fase nen segn con ël dìl për acusé; s'iv dareve vòst pan a chi ch’a l’ha fam e i giutreve coj ch’a son sagrinà, a sarà antlora che vòst ciàir as leverà ant lë scur, e che ‘l top ch’av ëstà tut d’antorn a sarà ciàir tant com a mesdì. Ël Signor av guiderà sèmper, av darà d’eva da bèive an pien desert e a ristabilirà vòstre fòrse. Vojàutri i sareve tanme ‘n verzé bin bagnà, tanme na sorgiss ch’a chita mai ëd vërsé. I sareve vojàutri a edifiché torna j’antiche rovin-e; i sodreve le fondassion bandonà da vàire. A diran ëd vojàutri “Vardé-là j’arcostrutor ëd muraje, j’arpopolator ëd sità”.

Rëspòsta: Salm 112

Cost Salm sapiensial a fà na lista dij benefissi ch’a ven-o da na vita conform a la volontà ‘d Nosgnor. 

Aleluja! A son beat coj ch’a l’han tëmma ‘d Nosgnor e ch’a l’han piasì dij sò comandament! Soa dissendensa ‘d lor a l’avrà na bon-a riussìa an tut lòn ch’a fà. Na generassion antrega ‘d gent ëd pietà a sarà benedìa. A soa ca a l’avran ëd richëssa e d’abondansa. Soa bontà a dura për sèmper. Për la gent ëd pietà la lus a splendriss ant lë scur. A son ëd gent compassionèivola, benigna e giusta.A-i ven dël bin a coj ch’ amprësto ‘d sòld ëd manera generosa e a fan ij sò afé con onestà. Ëd gent tanme cola-lì a sarà mai crasà dal mal e për tant temp as arcordrà ‘d lor. A l’han nen tëmma ‘d cative neuve. A l’han fiùsa che Nosgnor a-j giutrà sèmper. A l’é ‘d gent fiososa e sensa tëmma e a peudo dësfidé ij sò nemis sicur ëd trionfene. A compartisso lòn ch’a l’han e a son generos con coj ch’a son ant lë bzògn. Soe bon-e euvre a saran arcordà për sèmper. A peudo aussé la testa pien ëd glòria. Ij gram ch’a vëddo tut sossì a na saran infurià. Con rabia lor a argrignëran ij dent. j’ambission dij gram a finiss an gnente.

Testament Neuv: 1 Corint, capìtol 2

L'anunsi dl'Evangel e 'd tut lòn ch'a ven da le Scriture Sante a l'é na sapiensa bin granda, ma a l'é nen na sapiensa ch'a sìa 'l prodòt dël pensé 'd coj ch'a son considerà ij savant dë sto mond-sì, ij professor, j'òm ëd siensa, ij filosof... Nò, a l'é na sapiensa ch'a ven da Nosgnor Dé. L'apòstol Pàul a lo buta sì bin an ciàir. A dis:

A l’é për lòn, car ij mè frej e seur, che quand ch’i son vnù da vojàutri i l’hai nunsiave la testimoniansa ‘d Nosgnor sensa fé mostra d’oratòria o ‘d sapiensa uman-a. Mentre ch’i j’ero an mes a voi, I l’hai proponume ‘d dësmentieme ‘d tut meno che ‘d Gesù Crist e chiel butà an cros. I son ëvnùit a troveve coma n’òm débol, tëmros, fin-a tërmolant. Quand iv parlava e predicava, i lo fasìa nen con un lengage mirà a fé impression, col ch’a l’é tipich dij savant dë sto mond, ma con la potensa persuasiva dlë Spirit, 5e lolì përchè vòstra fede a fussa nen fondà an sla sapiensa uman-a, ma an sla potensa ‘d Nosgnor. An efet, a coj ch’a son ëd chërdent madur, na sapiensa i-j la bin proponujla, ma a l’é nen na sapiensa ch’a sia dë sto mond e ‘d coj che ambelessì a la fan da padron (che ancheuj a-i son e doman a saran dësmentià). Nò, la sapiensa ch’i na parloma a l’é la sapiensa ‘d Nosgnor, stërmà ant ij sò propòsit, cola che chiel a l’avìa destinà, fin da dnans dij sécoj, a d’esse nòstra glòria. Contut, ij dominator dë sto mond-sì a l’han nen capila; përchè s’a l’avèisso capila, a l’avrìo nen butà an cros ël Signor dla glòria. Ma, coma ch’a dis la Scritura: “A son ëd còse che l’euj a l’ha mai vëddule, che l’orije a l’ha mai sentije, e ch’a son mai montà dal cheur dj’uman. Cole-lì a son cole che Nosgnor a l’ha prontaje për coj ch’a-j veulo bin”. A l’é a nòjàutri che adess Nosgnor a l’ha arvelaje për ël mojen dlë Spirit, përchè ch’a l’é lë Spirit ch’a intra ant le profondità ‘d tute le còse, fin-a ant le còse ancreuse ‘d Nosgnor. Gnun a peul conòsse ij pensé ‘d na përson-a fòra che sò spirit medésim; e gnun a peul conòsse ij pensé ‘d Nosgnor, fòra che lë Spirit medésim ëd Nosgnor. Nojàutri i l’oma pa nen arseivù lë spirit dë sto mond-sì, ma lë Spirit ch’a ven da Nosgnor, e lolì pròpi përchè nojàutri i peuda conòsse le còse che la grassia ‘d Nosgnor a l’ha dane.

Quand ch’i parloma dë ste còse, i dovroma nen ëd paròle ch’a ven-o da la sapiensa uman-a, ma cole ch’i l’oma amprenduje da lë Spirit. A l’é parèj che për dëspieghé ‘d verità spirituaj i dovroma le paròle che lë Spirit a l’ha mostrane. Coj ch’a l’han nen arseivù lë Spirit ëd Nosgnor a peudo nen comprende le còse ch’a ven-o da chiel; a jë smijo ‘d ròbe sensa sens. A peudo nen comprendje përchè ch’a l’han da esse giudicà ‘d manera spiritual. A l’opòst, coj ch’a l’han arseivù lë Spirit ëd Nosgnor a peudo giudiché ‘d tut, mentre che lor a-j giudica gnun coma ch’as deuvrìa. An efet, chi é-lo ch’a podrìa conòsse coma ch’as deuv ël pensé ‘d Nosgnor, chi mai podrìa-lo mostreje? Nojàutri i comprendoma ste ròbe-sì përchè ch’i l’oma l'antendiment dël Crist.

L'Evangel: Maté 5:13-20

Nosgnor Gesù Crist a l'é la lus ch'anlùmina sto mond ëd top, la sal ch'a dà 'd savor a la vita, ma lus e sal a l'é 'dcò cò lòn ch'a l'han da dventé ij dissépoj ëd Nosgnor, soa gesia. S'a lo fan nen a servo pròpi a nen. Sossì a l'é lòn ch'a dis Nosgnor an ës test. A-i gionta 'dcò che 'l criteri për esse 'd ciàir e tantme 'd sal a l'é fé ubidiensa a tuta la Lege moral che Nosgnor Dé a l'ha dane, e chiel, Gesù an dà n'esempi.

Voi i seve la sal ëd la tèra, ma se la sal a ven a perde sò savor, com' é-lo ch'as podria fé për rendla torna salà? A val pi nen d'àutr ch' esse campà vìa e scarpisà da la gent. Voi i seve ‘l ciàir dël mond: na sità piassà ans na montagna a peul nen esse stërmà. As anvisca nen na candèila për butela sota 'n sigilin, ma s'un candlé, parèj ch'a fasa 'd ciàir a tùit coj ch'a son ant la ca. Ant la midema manera, che vòst ciàir a risplenda dë 'dnans ëd la gent, për ch' a vëddo vòste bon-e euvre e a rendo onor a vòst Pare ch'a l'é an cel.

"Sté nen a chërde che mi i sìa rivà për dësblé la Lege o ij proféta [për buté da banda le Scriture antiche]; i son nen rivà për dësbleje, ma për porteje a compiment”. An vrità iv diso che fin-a tant ch’a duro ‘l cel e la tèra, gnanca ‘l pì cit mnù dla Lege ëd Nosgnor a dësparirà, fin-a tant che ij sò propòsit a sìo dël tut realisà. Tant che col ch’a l’avrà mancà 'd fé ubidiensa fin-a al pì pcit dë sti comandament, e ch’a l’avrà mostrà a d’àutri a fé l'istess, a sarà considerà 'l pì pcit ant ël Regn dël cél, ma col ch’a l’avrà renduje ubidiensa a le Lege ëd Nosgnor e ch’a l’avrà mostraje a d'àutri, a sarà considerà grand ant ël Regn ëd Nosgnor. Mi iv diso che se la Lege ëd Nosgnor i l’eve nen pijala an sël sério motobin da pì 'd lòn ch'a fan ij magister ëd la Lej e ij Farisé, i intrereve pa nen ant ël Regn dël cel".